اجزای یک سیستم خورشیدی فتوولتائیک

یک سیستم فتوولتائیک خورشیدی از اجزای زیر تشکیل شده است: ماژول‌های سلول خورشیدی، کنترل‌کننده‌های شارژ و دشارژ، اینورترها، ابزارهای تست، سیستم‌های مانیتورینگ کامپیوتری و سایر تجهیزات الکترونیکی قدرت، و همچنین باتری‌ها یا سایر تجهیزات ذخیره انرژی و تولید برق کمکی.

سیستم‌های فتوولتائیک خورشیدی دارای ویژگی‌های زیر هستند:

1. هیچ قطعه متحرکی ندارد، هیچ صدایی تولید نمی‌کند؛

2. هیچ آلودگی هوا یا تخلیه فاضلاب ندارد؛

3. هیچ فرآیند احتراقی ندارد، نیازی به سوخت ندارد؛

4. نگهداری ساده و هزینه‌های نگهداری کم؛

5. قابلیت اطمینان و پایداری عملیاتی بالا.

قطعه کلیدی، سلول خورشیدی، عمر طولانی دارد. سلول‌های خورشیدی سیلیکونی کریستالی می‌توانند بیش از 25 سال دوام بیاورند و مقیاس تولید برق را می‌توان به راحتی در صورت نیاز گسترش داد. سیستم‌های فتوولتائیک کاربرد گسترده‌ای دارند و می‌توان آن‌ها را به طور کلی به دو نوع تقسیم کرد: سیستم‌های تولید برق مستقل و سیستم‌های تولید برق متصل به شبکه. کاربردهای اصلی آن‌ها شامل وسایل نقلیه فضایی و هوافضا، سیستم‌های ارتباطی، ایستگاه‌های رله مایکروویو، ایستگاه‌های ترجمه تلویزیونی، پمپ‌های آب فتوولتائیک و منبع تغذیه خانگی در مناطقی است که برق ندارند یا کمبود برق دارند. با پیشرفت‌های تکنولوژیکی و نیاز جهانی به توسعه اقتصادی پایدار، کشورهای توسعه‌یافته به طور سیستماتیک شروع به ترویج تولید برق فتوولتائیک متصل به شبکه شهری کرده‌اند. این امر عمدتاً شامل ساخت سیستم‌های تولید برق فتوولتائیک روی پشت بام مسکونی و سیستم‌های تولید برق متمرکز بزرگ متصل به شبکه با مقیاس مگاوات است، در حالی که به طور فعال کاربرد سیستم‌های فتوولتائیک خورشیدی را در حمل و نقل و روشنایی شهری نیز ترویج می‌کند.

سیستم‌های فتوولتائیک از نظر مقیاس و اشکال کاربردی بسیار متفاوت هستند. مقیاس سیستم می‌تواند از چراغ‌های باغی خورشیدی کوچک 0.3 تا 2 وات تا نیروگاه‌های برق فتوولتائیک خورشیدی بزرگ با مقیاس مگاوات متغیر باشد. اشکال کاربردی آن‌ها نیز متنوع است و به طور گسترده در خانوار، حمل و نقل، ارتباطات، کاربردهای فضایی و بسیاری از زمینه‌های دیگر استفاده می‌شود. با وجود مقیاس‌های مختلف سیستم‌های فتوولتائیک، ترکیب ساختاری و اصول کار آن‌ها اساساً یکسان است.